{"id":265,"date":"2026-07-27T15:13:03","date_gmt":"2026-07-27T15:13:03","guid":{"rendered":"https:\/\/kunstbos.nl\/?p=265"},"modified":"2026-07-27T15:13:03","modified_gmt":"2026-07-27T15:13:03","slug":"ze-voelde-zich-even-een-koningin","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kunstbos.nl\/index.php\/2026\/07\/27\/ze-voelde-zich-even-een-koningin\/","title":{"rendered":"Ze voelde zich even een koningin"},"content":{"rendered":"\n<figure class=\"wp-block-image aligncenter size-large is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"699\" src=\"https:\/\/kunstbos.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/IMG_2103-1024x699.jpeg\" alt=\"\" class=\"wp-image-267\" style=\"aspect-ratio:1.4649724640802388;width:669px;height:auto\" srcset=\"https:\/\/kunstbos.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/IMG_2103-1024x699.jpeg 1024w, https:\/\/kunstbos.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/IMG_2103-300x205.jpeg 300w, https:\/\/kunstbos.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/IMG_2103-768x524.jpeg 768w, https:\/\/kunstbos.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/IMG_2103-1536x1048.jpeg 1536w, https:\/\/kunstbos.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/IMG_2103-2048x1397.jpeg 2048w\" sizes=\"auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><figcaption class=\"wp-element-caption\"><sup>Edouard\u00a0Manet: \u2018Olympia\u2019(1863) olieverf op doek (130,5x190cm).<\/sup><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><br><br>Ze oefent haar beroep van schildermodel uit, zoals duizenden vrouwen in het Parijs van de 19<sup>de<\/sup>\u00a0eeuw. De meeste van haar\u00a0collega\u2019s\u00a0zijn afkomstig uit de provincie, maar zij werd in 1844 als\u00a0Victorine\u00a0Meunier in de Franse hoofdstad geboren.\u00a0Vandaag, in de zomer van 1863,\u00a0ligt\u00a0ze\u00a0model voor\u00a0EdouardManet, een kunstschilder voor wie ze\u00a0dat vaak doet.\u00a0In de pauzes praten ze over kunst\u00a0en het kunstklimaat,\u00a0over de\u00a0Parijse\u00a0Salon,\u00a0want ze is hevig ge\u00efnteresseerd in het schildersvak. Hij neemt haar mening serieus.<br>Ze ligt gemakkelijk, dit houdt ze nog wel een uur vol, alleen haar nekspieren beginnen wat pijnlijk te worden. Ze moest haar hoofd overeind houden, had hij gevraagd, en een beetje\u00a0zelfverzekerd, dus\u00a0brutaal,\u00a0de wereld inkijken.\u00a0Als jij naar mijn naakte lichaam kijkt, heb ik het recht om terug te kijken.\u00a0<br><br>Ik schilder je als\u00a0een door de wol geverfde prostituee,\u00a0had hij gezegd, die weet wat ze waard is. Ik\u00a0vraag je zwarte collega Laure als model voor\u00a0een bediende\u00a0achter je bed\u00a0met een bos bloemen van een aanbidder\u00a0in haar handen. Een klant zul je bedoelen, had ze spottend opgemerkt. Nee, zei\u00a0Manet, je bent een courtisane, je hebt geen klanten, maar aanbidders. De mannen vallen voor je op hun knie\u00ebn.<br>Ze lacht, ze voelt zich even een koningin. Ik noem je Olympia, zegt hij. De hemelse, de berg van de goden.\u00a0En ik schilder er nog een kat bij, zegt hij, want katten hebben dierlijke verlangens, ze weten wat ze willen, ze\u00a0laten zich\u00a0niet zonder handschoenen aanpakken.\u00a0<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">De meeste modellen, weet ze, beoefenen de prostitutie. Net als de bloemenmeisjes, de balletdanseressen&nbsp;en&nbsp;de serveersters, van allerlei allooi. Ze kent ze wel,&nbsp;verloren&nbsp;stakkerds,&nbsp;maar ook&nbsp;geraffineerde courtisanes&nbsp;die in goeden doen raakten via de portemonnee van hun aanbidders.&nbsp;Iedereen probeert het hoofd&nbsp;op haar eigen manier&nbsp;boven water te houden. Ze&nbsp;heeft geluk dat ze van het model staan kan leven. Kunstenaars zoeken hun modellen graag onder de prostituees, kleurrijke types zonder al te veel g\u00eane. Zo is zij niet. Ze wil ook geen model blijven, ze wil zelf kunstenaar worden. Ze heeft zelfs niks met mannen.<br><br>Onlangs zat ze nog model op een schilderij van&nbsp;Manet&nbsp;dat een schandaal veroorzaakte.&nbsp;<em>Dejeuner&nbsp;<\/em><em>sur<\/em><em>&nbsp;<\/em><em>l\u2019herbe<\/em>, had hij dat genoemd. De bedoeling was dat ze naakt bij enkele geklede heren in het gras zit te picknicken. Teleurstellend was dan weer wel dat&nbsp;Manet&nbsp;niet h\u00e1\u00e1r lichaam schilderde, maar die van zijn Nederlandse vrouw Suzanne. Met&nbsp;het hoofd van&nbsp;Victorine. Een rare&nbsp;keuze, maar schilders&nbsp;hebben wel vaker gekke idee\u00ebn.&nbsp;Later zal ze zelf schilder worden, maar dat weet ze nu nog niet. Voorlopig&nbsp;heeft ze daar wel gedachten over en&nbsp;leert ze tijdens het model zitten en passant veel over&nbsp;het&nbsp;schildersvak.&nbsp;&nbsp; &nbsp;<br><br>Mus\u00e9e&nbsp;d\u2019Orsay in Parijs is haar vaste&nbsp;onderkomen, net&nbsp;als&nbsp;voor&nbsp;veel van&nbsp;haar geschilderde tijdgenoten. Ze weet nog dat het museum een&nbsp;spoorwegstation was. Ze stapte er in 1906 in de trein toen ze naar&nbsp;Colombes&nbsp;verhuisde.&nbsp;In 2015&nbsp;was&nbsp;er eententoonstelling in het Amsterdamse Van Goghmuseum:&nbsp;<em>Lichte zeden. Prostitutie in de Franse kunst<\/em>. Liefst 420.000 mensen kwamen naar&nbsp;haar collega\u2019s&nbsp;kijken. Zoveel klanten telt een dame van lichte zeden&nbsp;in de praktijk&nbsp;nooit. Alleen zij&nbsp;wasthuisgebleven, een koningin in haar eigen paleis.<br>Eric Bos<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Deze tekst verscheen in bewerkte vorm als&nbsp;Visualia&nbsp;1106 in Dagblad van het Noorden.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ze oefent haar beroep van schildermodel uit, zoals duizenden vrouwen in het Parijs van de 19de\u00a0eeuw. De meeste van haar\u00a0collega\u2019s\u00a0zijn afkomstig uit de provincie, maar zij werd in 1844 als\u00a0Victorine\u00a0Meunier in de Franse hoofdstad geboren.\u00a0Vandaag, in de zomer van 1863,\u00a0ligt\u00a0ze\u00a0model voor\u00a0EdouardManet, een kunstschilder voor wie ze\u00a0dat vaak doet.\u00a0In de pauzes praten ze over kunst\u00a0en het [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":267,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-265","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-kunstbos"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kunstbos.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/265","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kunstbos.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kunstbos.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kunstbos.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kunstbos.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=265"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/kunstbos.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/265\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":269,"href":"https:\/\/kunstbos.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/265\/revisions\/269"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kunstbos.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/267"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kunstbos.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=265"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kunstbos.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=265"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kunstbos.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=265"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}